We hebben ons teruggetrokken uit deze oneerlijke strijd. Voor diegene die wel op Thomas gestemd heeft, dank jullie wel!

-x-

Hay

Zoals heel veel trotse ouders hebben ook wij onze grote kleine man opgegeven voor de baby van het jaar verkiezing.

Het gaat ontzettend goed met het stemmen vandaag op Thomas.
Hij gaat zelfs misschien naar de dagfinale. Maar de dag is nog lang niet voorbij, dus helpen jullie ons aan een leuke bankrekening met 10.000,- voor Thomas?

Stemmen kan via deze link: http://www.babyvanhetjaar.nl/baby/19448 Stemmen kan online, 10 x per dag. Dan moet je je wel eerst registreren als stemmer.

Nu weet ik dat het een irritant trage site is maar ik zou het gewoon zo leuk vinden als Thomas wint.
Je kan trouwens als je meerdere emailadressen hebt ook meer dan die 10x op een dag stemmen.

Ennuh, mochten jullie al gestemd hebben; vraag het je collega’s vrienden of wie je dan ook kan verzinnen
Zo dat was mn promotiepraatje weer.

Namens Thomas, dank jullie wel voor het stemmen!!
-x-

Al eerder schreef ik dat ik voor op Thomas zijn kamertje zelf schilderijtjes had gemaakt. Nu weet ik niet zeker of ik jullie ook uiteindelijk alle schilderijtjes heb geshowd die ik heb gemaakt. Dus hierbij het eindresultaat.

Na mijn enthousiastme over de schilderwerkjes op Thomas zijn kamertje thuis ben ik begonnen met eenzelfde serie voor op zijn kamertje bij mijn schoonouders. De laatste finishing touches heb ik nog geschilderd toen ik mijn eerste weeen aan het wegmoffellen was. Ja, echt. Het moest gewoon af!

En ik wilde er nog meer maken. Mijn collega was bevallen van een dochter en had een leuke kaart in delftsblauwe stijl. Het eindresultaat vond ik zo leuk dat ik voor de dames van de gym ook schilderijtjes heb gemaakt in delftsblauwe stijl. En zo is het balletje gaan rollen. Ik ben voor allemaal mensen schilderijtjes gaan maken. Als kraamcadeautje en nu ben ik begonnen met een klein handeltje. Ik schilder nu in opdracht een schilderijtje voor op de kinder/babykamer, of van het geboortekaartje of in delftsblauwe stijl. Ik vind het echt zo leuk om te doen! Dus, als je op zoek bent naar een leuk kraamcadeautje, ik ga graag aan de slag voor jullie.

Meer info is te vinden via mijn site (nu nog mijn hyves, maar de echte site is onderweg)

-x-

Maandag was het weer zo ver. Tijd om te werken!
In alle vroegte ging ik mijn bed uit, gaf Thomas de fles en legde hem weer terug op bed. Oma komt op maandag ochtend Thomas ophalen dus zij haalt hem dan uit bed en dan gaan ze richting Opa en Oma’s huis.
Maandag begon mijn dag met de werkoverdracht van mijn vervangster naar mij. Ze heeft mijn werk echt supergoed vervangen! Er lag echt helemaal niets voor me. Al het archiveerwerk was gedaan, alle dossiers waren gemaakt, alle uitdiensters hingen al netjes in de uitdienstkast, er lagen geen brieven die nog gemaakt moesten worden. Heerlijk om met zo’n schone lei te beginnen. Uiteindelijk had ik al voor de lunch het gevoel alsof ik nooit weg was geweest.
Maandag na het werk ben ik naar mijn schoonouders toegegaan om Thomas op te halen. Hij zat heerlijk bij Tante Diana op schoot Sesamstraat te kijken. Ik mocht hem echt niet storen.. Nou, daar ging mn heerlijk knuffellen met mn mannetje na het werk…
Dinsdag was ik alweer vrij. Thomas werd gewogen, hij is nu 7440 gram en 65 cm. Daarna naar de huisarts omdat hij zo gorgelt en af en toe naar adem hapt. Hij heeft een virusinfectie, dus krijgt nu antibiotica. Leuke bijkomstigheid hiervan, sinds hij dit krijgt slaapt hij door! Na de huisarts zijn we naar mijn moeders verjaadag gegaan.
Woensdag had ik de hele dag flinke hoofdpijn. Het is toch best een hoop denkwerk weer. 4,5 maand heb ik niet aan werk hoeven denken dus was mn wereldje lekker klein en nix geen moeilijke cases aan je hoofd of vragen over CAO’s en opzich heb ik het nog redelijk rustig op mn werk maar het is toch best wennen aan het ritme werk-kind-school, vroeg opstaan, andere omgeving en dat alles bij elkaar bezorgt me een flinke hoofdpijn…
Donderdag ging het alweer wat beter gelukkig. Papa en Thomas hadden ook hun eerste papadag. Ze hadden flink wat plannen. Ze zijn naar de fotograaf geweest voor leuke foto’s van Thomas, hebben een paspoort voor Papa aangevraagd, zijn de stad even in geweest, boodschapjes gedaan op de markt, de was opgevouwen. Drukdrukdruk. Papa had ook echt een weekend gevoel.
Vrijdag ging Thomas weer naar het kinderdagverblijf (woensdag ook al). Hij vind de juffies daar echt heel leuk. Hij was heerlijk met papa aan het knuffellen en wilde echt niet loslaten maar toen Papa Thomas op schoot zette bij zn juffie toen ging hij gelijk lachen naar haar en was het ook wel prima voor hem. Als hij maar lekker kan knuffellen en aandacht krijgt. Ik had mn laatste werkdagje van de week en Papa had een maandag gevoel. Wel fijn dat je dan gevoelsmatig weer heel snel weekend hebt!
Al met al ben ik best heel blij om weer aan het werk te zijn en tot nu toe vind ik het in combi met Thomas en school nog niet te zwaar om 4 dagen te werken. Zeker omdat Papa ook 4 dagen werkt en we het op die manier heel mooi samen kunnen doen gaat het voor mijn idee ook wel goed.
Op naar de volgende werkweek! Dan gaat Papa ook echt 4×9 werken dus ik ben benieuwd hoe de 2e week zal gaan.

Ik had besloten nietmeer te schrijven op deze weblog maar aangezien velen af en toe nog komen spieken om te zien of ik het toch niet kan laten iets te schrijven over onze grote kleine man dacht ik; waarom niet zo nu en dan een korte update.

Thomas is alweer 3 maanden vandaag! Wat gaat de tijd hard. Was hij bij zijn geboorte nog 3610 gram en zo’n 51 cm. Nu is het al een flinke grote kleine man van 64 cm en 6740 gram. En natuurlijk gebeurd er in 3 maanden ontzettend veel. Een korte opsomming:

• Eerste keer naar buiten, het sneeuwde!
• Eerst flesje flesvoeding
• Eerste kerst
• Eerste lach
• Met oud en nieuw wezen logeren bij Opa en Oma v T.
• Hoofd omhoog houden als hij op zijn buik ligt
• Schaatsen! Eindelijk weer!! Maar Thomas mocht van mij het ijs niet op
• Midweekje Limburg
• Fotoshoot tijdschrift Kinderen (we komen in nummer 6 of 7)
• Naar het kinderdagverblijf. Bij de eerste keer sneeuwde het weer
• Eerste prikjes
• Een hoop gebroken nachten….
• Omrollen
• Brabbellen! Heel veel
• Alles pakken wat hij maar tepakken kan krijgen

En zo vast nog een heleboel wat ik nu zo snel even niet kan bedenken. Het is echt een heerlijk ventje en ik geniet elke dag weer van alles wat hij doet. Steeds weer ontdek ik nieuw dingetjes. Nieuwe geluidjes, interesse in andere speeltjes. Steeds meer dingen en mensen die hij herkent. Ik kan echt de hele dag naar hem blijven kijken. Helaas gaat dat niet en zal vanaf volgende week alles wel weer heel anders gaan worden. Dan moet ik weer werken, begint ook mijn school weer en begint het echte leven weer. Ik heb er erg veel zin in, al vind het wel moeilijk dat ik 4 dagen ga werken hoor. Het liefst zou ik gewoon alle dagen bij Thomas zijn maar dat is financieel niet haalbaar en mezelf kennende zou ik ook gek worden van continue die muren om me heen. Ja, wat dat betreft is het ook echt wel weer fijn om te gaan werken. Weer even lekker Mij zijn en niet mama. Meer aan je hoofd hebben dan flesjes en poepbroeken. Maar wat baal ik er van dat ik dan wel dat lieve kleine mannetje moet missen… Ik moet maar zo denken; deste fijner is het om hem dan na zo’n dag werken weer helemaal plat te knuffellen

Nu onze kleine man geboren is, betekend dit ook dat hiermee mijn zwangerschapdagboek eindigt. Ik heb besloten ook geen weblog voor/van Thomas te maken. De kleine man vreet een hoop tijd en die besteed ik liever met hem en mijn man dan dat ik achter de pc kruip om over mijn kleine man te schrijven.

Ik heb genoten van het schrijven van alle logjes en van alle leuke en lieve reacties van de trouwe lezers van onze log.

Heel erg bedankt allemaal!

Dikke kus,

Hij, Zij en Thomas.

Hier wat foto’s van onze kleine man.

De eerste foto van Thomas enkele minuten na de geboorte

Een heel trotse moeder

De eerste ochtend heerlijk slapend in moeders armen

Bij een ook zeer vermoeide papa op schoot

Een geweldig kraamcadeau van een hele trotse tante

Na een heerlijk bad en schone kleren aan

Met ze tweeen bij mama op schoot. Max hoort er tenslotte ook gewoon bij

Groeten een heeeeeeeeeeele trotse papa

Op donderdag 12 november had ik in de middag al nu en dan het idee dat ik een wee had. maar omdat het zo onregelmatig was heb ik er verder niet heel erg op gelet. ‘s Avonds tegen 11en werd het langzaamaan wat regelmatiger. We zijn gewoon naar bed gegaan maar daar werd het steeds duidelijker dat het nu toch echt begonnen was. Om 12 uur ben ik gaan douchen. Tussen 1 en 2 heb ik getimed en kwamen de weeen al om de 4 minuten dus is manlief de verloskundige gaan bellen. Zij is langsgekomen en ik had al 1,5 cm ontsluiting. ‘s Morgens rond 7 uur kwam ze weer en had ik al 4 cm ontsluiting. Om 11 uur kwam de verlsokundige weer langs maar de ontsluiting was nu nogmaar gevorderd tot 5 cm. Ik baalde bestwel dat het nu ineens langzamer ging. Voor mijn gevoel was het te rommelig in huis en hierdoor was het voor mij erg moeilijk om me te concentreren op de weeen. Helaas bleek ik om 2 uur nogmaar op de krappe 6 cm te zitten. Samen met manlief heb ik me daarna helemaal afgesloten in de logeerkamer. Ik ben op mijn zij gaan liggen en ben me helemaal in mezelf gaan keren. Oogjes dicht en het geheel over me heen laten komen. Tegen 18:00 uur zat ik ineens heel snel op de 8 cm en kreeg ik al heel licht persdrang. Ik mocht toen van de verloskundige ook heel licht meepersen als ik die drang voelde. Al heel snel zat ik op volledige ontsluiting en mocht ik actiever meepersen. Het ging echt super en ik kon het allemaal nogsteeds goed aan. Het is wel een heel geweld in je lichaam maar het viel me eigenlijk wel mee hoe het me allemaal verging. Het was echt goed te doen.
Helaas wilde Thomas er niet uitkomen. Hij was af en toe wel zichtbaar maar als de perswee over was schoot hij weer zover terug dat het er niet inzat dat hij op deze manier geboren zou gaan worden.
Nadat ik al ruim 2 uur aan het persen was moest ik naar het ziekenhuis. Daar aangekomen werd er besloten dat het een vacuum bevalling werd. Met 7 minuten en 3 persweeen was hij er om 20:57 uur. Een gezonde zoon.

Helaas hebben ze voor de vacuumpomp wel een knip moeten zetten. Wat me het ergste is tegengevallen was het hechten van die knip die ik had gekregen. Na 2 verdovingen was ik nog aan het creperen van de pijn!!! Dit deed me echt nog veel meer pijn dan die heel bevalling. Helaas had ik een arts die nog niet veel vaker had gehecht (met daarnaast gelukkig wel de beste leermeester van ons hele ziekenhuis hoorde ik later) maar daardoor duurde het wel ontzettend lang.

Thomas hield zichzelf niet goed op temperatuur dus de gehele nacht die we in het ziekenhuis moesten blijven is hij nauwlettend in de gaten gehouden. Zijn temperatuur zakte van 36.1 naar 35.5 en hij is snachts ook in een warmhoudcabine gelegd. Daardoor mochten we niet om 10 uur ‘smorgens naar huis zoals eerst gezegd werd. Gedurende de dag moest hij bewijzen dat hij goed aan de borst ging en dat hij zichzelf op temperatuur kon houden.
Om 13:00 uur was hij eindelijk 37.1 en daarna is dit ook zo gebleven. Gelukkig mochten we toen aan het eind van de middag eindelijk naar huis.

Thuis doet Thomas het ook erg goed. Het is een heel zoet mannetje en hij huilt weinig. Het valt ons alles mee. We hadden wel verwacht dat hij een flinke hoofdpijn aan de vacuumpomp overgehouden zou hebben maar dit lijkt nu ook over. Verder drinkt hij goed aan de borst.

We genieten echt met volle teugen van ons mooie mannetje!

-x-

Op 13 november 2008 is om 20:57 onze zoon Thomas geboren.

Hij weegt 3610 gram en is ongeveer 51 cm lang.

In een volgend berichtje zal ik uitgebreid vertellen hoe de komst van de kleine is gegaan.

-x-

eind juli 2008: Manlief gaat langs bij vrienden van ons. Zij staat op het punt van bevallen en voelt zich die avond niet lekker. ‘s Morgens heel vroeg krijgen we een smsje, ze hebben een zoon.

12 november 2008. Diezelfde vriend komt bij ons langs met de kleine. Ik heb sinds het einde van de middag flinke steken in mijn buik. Maar regelmaat zit er niet in. Het lijkt wel een beetje hetzelfde scenario als eind juli. Alleen dan andersom.

Als we naar bed gaan worden de steken steeds erger en komen steeds regelmatiger. De verloskundige is om 2 uur vannacht bij ons langsgekomen, ik had toen al 1,5 cm ontsluiting. De hele nacht door zijn de weeen om de 3 minuten gekomen. Om 7 uur is ze weer teruggekomen. Toen had ik al 4 cm ontsluiting. Nu blijven de weeen regelmatig komen… Het is dus spannend!!!

Maandag was het weer tijd voor mn check bij de verloskundige. Omdat het weleens de laatste keer kon zijn dat ik bij haar langs moest komen, is manlief met me meegegaan.

‘s Nachts had ik last van hartkloppingen, duizeligheid, misselijk en flinke hoofdpijn nadat het over was, dus ik wilde wel graag weten wat dat kon zijn. Toen ze mijn bloeddruk ging meten was daar het antwoord. Normaal heb ik altijd een heel constante bloeddruk maar deze keer was het echt aanzienlijk hoger. Mn urine is gecontroleerd op eiwitten, en daar waren wel kleine sporen van eiwitten in te vinden maar niets verontrustends. Wel moet ik nu echt meer gaan drinken van haar en ik MOET echt elke dag van 1 tot 3 mijn bed in en rust nemen. Rustig aan de dag door komen is echt niet voldoende. Mocht ik me hier niet aan houden en mijn bloeddruk blijft zo hoog moet ze me doorsturen naar de gyneacoloog en dan heb ik zelfs kans dat ze me gelijk opnemen tot aan de bevalling. Nou, dat wil ik zeker niet. Dus ik ga tot Uk er is braaf meer drinken en van 1 tot 3 mn bedje in.

Verder doet Uk het nogsteeds uitstekend. Qua lengte is Uk gemiddeld, Uk is ingedaald en ligt nogsteeds met de billen omhoog tegen mn navel met de voeten in mn zij en verder zag ze dat ik nog meer als voldoende vruchtwater heb.

In plaats van maandag moet ik nu komende vrijdag, op mijn uitgerkende datum, alweer terugkomen en dan gaat ze opnieuw naar mn bloeddruk kijken.

Het is nu bijna 1 uur dus ik ga afsluiten en braaf mn bedje in.

-x-